Υπάρχουν περιπτώσεις που θα πρέπει να πάρεις θέση, είτε σε τσακωμούς, είτε σε απλές διαφωνίες. Υπάρχουν φορές που χρειάζεται να μπεις στην μέση. Να δηλώσεις την άποψή σου και να επιλέξεις πλευρά. Είναι υποχρέωσή σου να είσαι ξεκάθαρος και ντόμπρος απέναντι σε πρόσωπα και καταστάσεις. Μου ανεβάζουν το αίμα στο κεφάλι οι άνθρωποι που προσπαθούν να κρατάνε “ισορροπίες”, που θέλουν να τα “έχουν καλά” με όλους, με λίγα λόγια να είναι ουδέτεροι. Είναι αυτοί που κάνουν δημόσιες σχέσεις από ανάγκη, οι εκ πεποιθήσεως διπλωμάτες (μέχρι παθολογίας), οι βολεμένοι, εκείνοι με την νοοτροπία υπηκόου.

Θέλουν να έχουν τις “άκρες” τους και τις “καβάτζες” τους, προσπαθούν να εξομαλύνουν τις αιχμηρές άκρες, να μην μείνουν ποτέ ξεκρέμαστοι. Αυτά τα άτομα τα απεχθάνομαι. Γιατί εκτός από το ότι είναι αφύσικο να τα έχεις με όλους καλά (κάτι τρέχει στο κεφάλι σου τότε) δηλώνει και κάτι ακόμα: Ότι φοβάσαι την ευθύνη και χάνεις την ουσία.